تلعکْبری ابو محمد هارون بن موسی بن احمد
سید محمد جواد شبیری/ دانشنامه اسلام
تَلَّعُکْبَری، ابو محمد هارون بن موسی بن احمد، از محدّثان نامور امامیه در قرن چهارم (متوفی ۳۸۵). وی از قبیله بنی شیبان و به مکانی به نام تَلّ، در شهرک عُکْبَرا، در ده فرسخی شمال بغداد، منسوب است (سمعانی، ج ۱، ص ۴۷۴، ج ۴، ص ۲۲۱؛ یاقوت حموی، ج۱، ص ۸۶۸، ج ۳، ص ۷۰۵؛ قس علامه حلّی، ۱۴۱۵، ص ۳۱۵). نام وی را گاه بدون تشدید «ل» و معمولاً با تشدید ضبط کردهاند ( رجوع کنید به منابع پیشین؛ شهید ثانی، ج ۲، ص ۱۰۶۸). نام اجداد وی، پیش از احمد، دو گونه ثبت شده است ( رجوع کنید به نجاشی، ص ۴۳۹، و به نقل از وی علامه حلّی، ۱۴۰۲، ص۱۸۰؛ همو، ۱۴۱۵، ص ۳۱۴؛ جزائری، ج ۲، ص ۳۳۲؛ قهپائی، ج ۶، ص ۲۱۰؛ تفرشی، ج ۵، ص ۳۹؛ مازندرانی حائری، ج ۶، ص ۴۱۰؛ قس دلائل الامامه، ص ۹۱). تاریخ ولادت وی معلوم نیست، ولی با توجه به اینکه از احمد بن ادریس اشعری (متوفی ۳۰۶)، محدّث معروف قمی، حدیث شنیده ظاهراً در اواخر قرن سوم به دنیا آمده است.
زندگی و مشایخ. از زندگی تلعکبری اطلاعات چندانی در دست نیست. بیشتر آگاهیهای ما در این زمینه، گزارشهایی است که به استادان وی و اخذ حدیث وی از ایشان اشاره دارد. وی در خانه محمد بن هَمّام (متوفی ۳۳۶) از احمد بن ادریس اشعری روایاتی شنیده بوده است (طوسی، ۱۴۱۵، ص ۴۱۱). محمد بن همّام رئیس محدّثان شیعه در بغداد بود و احمد بن ادریس، احتمالاً در راه حج، که با مرگش در میانه راه به انجام نرسید، در بغداد مهمان وی شده بود (نجاشی، ص ۹۲؛ ابن حجر عسقلانی، ج ۱، ص ۲۰۲ به نقل از منتجب الدین رازی در تاریخ الری ).
&#۸۲۳۰;&#۸۲۳۰;&#۸۲۳۰;..